Oskarżenia o mord rytualny
Posadzenie Żydów o okrucieństwo, które pojawiło się podczas epidemii dżumy, nie było jedynym oskarżeniem. Jednym z najczęstszych oskarżeń było oskarżenie o mord rytualny, czyli zabicie chrześcijanina, był po okrutnych torturach wytoczyć z niego krew potrzebną do wyrobu macy. Głoszący ten przesąd, nie zadawali sobie sprawy, że religia mojżeszowska zabrania spożywania krwi.
Pierwsze oskarżenie miało miejsce w 1144 roku, kiedy to znaleziono ciało 12-to letniego chłopca. Na zwłokach odkryto ślady podobne do ran po ukrzyżowaniu oraz przebity lewy bok. O morderstwo oskarżono miejscowych Żydów. Podobne posądzenia pojawiły się w innych miastach. Zaczęto się grabienie i mordowanie Żydów, któremu nikt nie miał odwagi stawić oporu. Podpalano ich domy i miejsca kultu niszczono cmentarze. Niektórzy Żydzi pragnąc uniknąć śmierci, schronili się do wierzy kościoła św. Anny.
Chociaż bronili się w niej do zmroku, kiedy podłożono ogień poddali się dobrowolnie. Wielu z Żydów, którzy ocaleli dobrowolnie się ochrzciło.